Azure SRE Agent'ı Connector Namespace ile Güçlendirmek

⏱️ 5 dk okuma📅 1 Eylül 2026

Azure SRE Agent, olay incelemesinden rutin operasyonel işlere kadar pek çok görevde ekiplerin yükünü azaltmak için tasarlanmış, yapay zeka destekli bir hizmet. Ne var ki bir incidentin kök nedenini bulmak çoğu zaman tek bir sistemin verisiyle mümkün olmuyor. Bu yazıda, Azure Connector Namespace üzerinde barındırılan MCP sunucularını Azure SRE Agent’a bağlayarak ajanın erişim kapsamını nasıl genişletebileceğinizi ele alıyoruz.

Azure SRE Agent ne yapıyor?

Azure SRE Agent, operasyonel yükü azaltmak için geliştirilen bir yapay zeka hizmeti. Ekipler bu ajanı şu tür işler için kullanabiliyor:

Olayları inceleyip olası kök nedenleri belirlemek.
Sağlık kontrolleri, uyumluluk denetimleri ve zamanlanmış işleri otomatikleştirmek.
Bu servis bozulmadan önce ne değişti?” gibi soruları yanıtlamak.
Onay mekanizmasını koruyarak düzeltme adımları önermek.

İyi bir inceleme genelde tek bir kaynağa dayanmaz. Uyarı Azure Monitor’dan gelirken dağıtım geçmişi kaynak kontrolde, telemetri başka bir gözlemlenebilirlik platformunda, olay kayıtları ise servis yönetim aracında olabiliyor. Bu sistemlere erişim olmadan bilgiyi elle toplamak bağlam değişimini artırıyor, teşhisi yavaşlatıyor.

MCP sunucuları burada devreye giriyor: Azure SRE Agent’a telemetriyi sorgulama, dağıtımları inceleme, veritabanı kayıtlarını getirme ve olay kayıtlarına bakma yetenekleri kazandırıyor. Ajanda GitHub, Datadog, New Relic ve Splunk gibi bazı sunucular için yerleşik bağlantılar var. Bunların dışında kalan uzak MCP sunucularını kendi altyapınızda çalıştırmak yerine Azure Connector Namespace ile yönetmek işi kolaylaştırıyor.

Uzak MCP sunucularını barındırma yükünü kaldırmak

Azure SRE Agent’ı hazırda var olan bir uzak MCP endpoint’ine bağlamak nispeten basit. Asıl zorluk, o endpoint’i kendiniz barındırmakta ortaya çıkıyor: Sunucuyu dağıtmak, güvenli HTTPS altyapısı sağlamak, kimlik doğrulamayı yapılandırmak, alt sistemlere ait kimlik bilgilerini yönetmek, çalışma zamanını ölçeklendirmek, sağlığını izlemek, başarısız örnekleri kurtarmak ve tüm bunları sürdürmek gerekiyor. Bu görevler kaçınılmaz; ama asıl değer sunucunun sağladığı araçlarda, başka bir servisi işletmekte değil.

Azure Connector Namespace, konnektörleri ve MCP sunucularını barındırmak için tam yönetilen bir hizmet. İhtiyacınız olan sunucuyu seçiyorsunuz, operasyonel bakım işlerini namespace üstleniyor. Hizmet şu anda önizleme aşamasında; desteklenen bölgeler ve önizlemeye özgü kısıtlamalar için resmi dokümantasyonu incelemek gerekiyor.

Connector Namespace kataloğunda şu tür sistemler için sunucular yer alıyor:

Veritabanları: Azure SQL ve Azure Cosmos DB gibi.
Kaynak kontrolü ve CI/CD: GitLab dahil.
Olay yönetimi: Jira ve PagerDuty gibi araçlar.

Ayrıca “kendi sunucunu getir” desteği de geliştirme aşamasında. Bu özellik hayata geçtiğinde kendi sunucu imajınızı sağlayıp barındırma ve işletim işlerini Connector Namespace’e bırakabileceksiniz.

Örnek: SQL MCP sunucusunu dağıtıp SRE Agent’a bağlamak

Aşağıdaki adımlar, Connector Namespace üzerinde SQL MCP sunucusunu dağıtıp Azure SRE Agent’a bağlama akışını özetliyor.

1. Sunucuyu dağıtın

Önce Azure Developer CLI‘yi kurun. Ardından SQL Server örnek deposunu klonlayıp Azure SQL MCP örneğini açın:

git clone https://github.com/microsoft/sql-server-samples.git
cd sql-server-samples/samples/applications/azure-sql-mcp

Azure aboneliğinizde oturum açın ve sunucuyu ilgili kaynaklarla birlikte dağıtın:

azd auth login
azd up

Dağıtım sırasında istenen değerler için önerilen ayarlar şöyle:

Ortam adı: Azure kaynaklarına önek olarak eklenecek benzersiz bir ad (örneğin mcp-dev).
Azure aboneliği: Kaynakların dağıtılacağı abonelik.
connectorNamespaceIdentityType:UserAssigned öneriliyor, çünkü kaynak yaşam döngüsüne bağlı değil.
deployerLoginName: Kimliğinize MCP sunucusuna erişim vermek için Azure abonelik oturum e-postanız.
Konum: Desteklenen bölgelerden biri: West Central US, Central US, East Asia, North Europe.

Dağıtım tamamlandığında MCP endpoint’ini kopyalayın. Şuna benzer görünür:

https://<app-name>.<region>.logic.azure.com/api/connectorGateways/<gateway-id>/mcpServerConfigs/sql-mcp/mcp

İsteğe bağlı olarak Visual Studio Code ve GitHub Copilot ile sunucuyu test edebilirsiniz: Komut paletinden MCP: Add Server çalıştırın, HTTP‘yi seçip endpoint ile bir sunucu adı girin, Local Workspace‘i seçin. .vscode/mcp.json dosyasında sunucu adının üzerindeki Start‘a tıklayın. Tarayıcıda Microsoft kimlik doğrulamasına izin verip Azure abonelik hesabınızla oturum açın.

2. SRE Agent’ta MCP konnektörünü yapılandırın

Connector Namespace sunucuyu barındırıyor ama Azure SRE Agent’taki bağlantıyı otomatik oluşturmuyor. Endpoint’i mevcut MCP konnektör deneyimi üzerinden ekleyin:

Azure SRE Agent portalını açın.
Soldaki menüden Builder > Connectors‘a gidip + Add connector‘a tıklayın.
MCP sekmesinde MCP server‘ı seçip Next‘e tıklayın.
Konnektörü şu değerlerle yapılandırın:
- Name: Sunucu için tanımlayıcı bir ad
- Connection type: Streamable HTTP
- URI: Connector Namespace’ten alınan barındırılan sunucu endpoint’i
- Authentication method: Managed identity
- Microsoft Entra token scope:https://apihub.azure.com/.default

Managed identity seçtiğinizde konnektör için otomatik olarak bir kimlik oluşturuluyor. Next‘e tıklayın; ancak bağlantıyı test etmeden önce bu kimliğe MCP sunucusuna erişim vermeniz gerekiyor.

3. Yönetilen kimliği yetkilendirin

Azure portalında yönetilen kimliği adıyla arayın.
Kimliğin Overview sayfasında JSON View‘ı seçip tenantId ve principalId değerlerini kopyalayın. Principal ID, nesne kimliği (object ID) olarak da geçer.
Connector Namespace portalını açın ve dağıttığınız namespace’i seçin.
Namespace içinde soldaki MCP Connectors sekmesini seçip SQL MCP sunucusunu açın.
MCP sunucusunda Access Policies > Add Access Policy‘e gidin.
Tenant ID ve principal ID değerlerini girip Create‘e tıklayın.

4. Bağlantıyı test edin ve tamamlayın

Azure SRE Agent portalına dönün ve Test connection‘ı seçin. Test başarılı olduğunda ajanın kullanmasını istediğiniz sunucu araçlarını seçip Add connector‘a tıklayın. Bağlantının kurulması bir dakika sürebilir; konnektörler sayfasında Refresh‘e basarak durumun Connected‘a dönmesini bekleyin.

Ajan artık seçtiğiniz araçları sohbet iş parçacıklarında kullanabiliyor. azd dağıtımı örnek blog verisiyle bir SQL veritabanı da oluşturduğu için “What are the top blog posts?” gibi sorular deneyebilirsiniz.

Sunucuya odaklanmak, altyapıya değil

MCP sunucuları, Azure SRE Agent’a olay incelemesi ve operasyonel iş yürütmesi için ihtiyaç duyduğu ek sistemlere erişim sağlıyor. Ancak her uzak sunucuyu kendiniz işletmek altyapı, güvenlik ve bakım sorumluluklarını beraberinde getiriyor, sizi asıl amaçtan uzaklaştırıyor.

Connector Namespace bu sürtüşmenin büyük bölümünü ortadan kaldırıyor. Sorunuz artık “Bu sunucuyu nasıl dağıtır, güvenli hale getirir, ölçeklendirir, izler ve sürdürürüm?” değil, “Hangi MCP sunucusunu barındırmak istiyorum?” oluyor. Dağıtım tamamlandığında barındırılan endpoint, mevcut MCP bağlantı deneyimi üzerinden Azure SRE Agent’a eklenebiliyor. MCP sunucu barındırmayı ayrı bir platforma dönüştürmeden ajanı daha fazla operasyonel araçla genişletmenin oldukça pratik bir yolu bu.

Kaynaklar ve İleri Okuma

Bu yazı yapay zeka (büyük dil modelleri) ile hazırlanmış, insan editör tarafından incelenmiştir. İçerik üretim sürecimiz.

Aşkın KILIÇYazar

20+ yıl deneyimli Azure Solutions Architect. Microsoft sertifikalı bulut mimari ve DevOps danışmanı. Azure, yapay zekâ ve bulut teknolojileri üzerine Türkçe teknik içerikler üretiyor.

AZ-305AZ-104AZ-500AZ-400DP-203AI-102