Azure MCP Server 2.0: Kendi Sunucunuzda Ajan Otomasyonu
Bakın, Geçen ay bir finans kuruluşunda Azure kaynaklarını yöneten otomasyon pipeline’larını tartışıyorduk — uzun, biraz yorucu. Verimli bir toplantıydı. Ekip lideri tam ortada “Biz bu ajanları kendi ortamımızda çalıştıramazsak hiç bulaşmayalım” dedi. Durdum bir an. Haklıydı, haksız değildi. Bulut otomasyonunda AI ajanlarının güzel işler çıkardığını herkes görüyor, kabul, ama kurumsal ortamlarda “bu şey nerede çalışıyor, verilerim nereye gidiyor, kim kontrol ediyor” sorusu her teknik argümanın önüne geçiyor — her seferinde. İşte Azure MCP Server 2.0 tam da bu noktayı hedef alıyor ve açık konuşayım, bence bayağı işabetli bir hamle bu.
📋 İçindekiler
-
Ha, bu arada — CI/CD entegrasyonu konusu beni en çok heyecanlandıran kısım, şunu da söyleyeyim. Bir MCP aracını pipeline’ın içine koyabilmek, mesela deployment sonrası otomatik diagnostik çalıştırmak ya da kaynak provizyon kontrolü yapmak, ciddi zaman kazandırabilir. Bunu daha önce custom script’lerle yapıyorduk. Hiç de zarif değildi, inanın.
Kısa bir not düşeyim buraya.
Pratikte Nasıl Başlanır?
Hmm, bir düşüneyim… En basit başlangıç noktası şöyle: önce local modda deneyin, kavramı oturtun, sonra remote’a geçin. Aşağıda basit bir başlatma örneği var:
# Azure MCP Server'ı klonlayın git clone https://github.com/Azure/azure-mcp-server.git cd azure-mcp-server # Bağımlılıkları yükleyin npm install # Local modda başlatın (geliştirme için) npm run start:local # Remote modda başlatın (takım kullanımı için) npm run start:remote — --auth managed-identity --port 8080Remote modda başlattığınızda takımınızdaki herkes bu sunucuya bağlanabiliyor. Ama dikkat — remote modu açmadan önce genelde authentication yapılandırmanızı tamamlayın. Kimlik doğrulamasız remote MCP sunucusu açmak, açık konuşayım, intihar niteliğinde bir hareket olur. Microsoft bunu varsayılan olarak zaten engelliyor, ama yine de uyarayım dedim.
Araya gireyim: Bir de şunu ekleyeyim: 276 araç arasından hangilerini aktif edeceğinizi seçebiliyorsunuz. Hepsini birden açmak zorunda değilsiniz. Mesela sadece Azure App Service ve Azure SQL ile ilgili araçları aktif edip geri kalanını kapatabilirsiniz. Hem güvenlik hem performans açısından çok daha sağlıklı bir yaklaşım bu.
Evet, doğru duydunuz.
Küçük başlayın, merkezî büyüyün. Local modda kavramı öğrenin, remote modda ölçeklendirin. Güvenlik katmanlarını atlayarak hızlanmaya çalışmak, sonunda sizi daha çok yavaşlatır.
Beklediğim Kadar İyi mi? Eksik Bulduğum Noktalar
Her yeni release’i övmek kolay. Ben biraz hayal kırıklığı yaşadığım noktaları da paylaşayım — bunlar önemli.
Birincisi, 276 araç kulağa çok hoş geliyor, tabiî ki. Ama bazıları henüz oldukça yüzeysel. Azure Kubernetes Service araçlarını denediğimde “cluster oluştur” ve “cluster sil” gibi temel operasyonlar var, tamam, ama node pool scaling veya HPA konfigürasyonu gibi daha granüler işlemler eksik. Showcase için güzel, üretim ortamında tek başına yetmiyor — en azından şimdilik.
Açıkçası, İkincisi, dokümantasyon hâlâ biraz dağınık (ki bu çoğu kişinin gözünden kaçıyor). Open source projelerin kronik sorunu bu, biliyorum. GitHub repo’sundaki README iyi ama enterprise deployment senaryoları için adım adım rehber ararsanız biraz zorlanırsınız. Microsoft’un bunu hızla düzeltmesi gerekiyor.
Üçüncüsü — ve bu beni biraz rahatsız etti açıkçası — offline mod desteği yok. MCP Server’ın çalışması için sürekli Azure’a erişim gerekiyor. Air-gapped ortamlar için bu bir sorun. Tabiî, Azure kaynaklarını yönettiğiniz için internet bağlantısı doğal olarak gerekli, bunu anlıyorum. E peki, sonuç ne öldü? Ama en azından bir cache mekanizması veya kısmi offline destek olabilirdi bence.
Bak bir de şunu söyleyeyim: MCP Apps’i Kolaylaştıran Fluent API: Sahada Ne Değişiyor? yazımda MCP dünyainin genel durumunu değerlendirmiştim. O yazıdaki bazı endişelerim hâlâ geçerli. Ama 2.0 ile önemli bir kısmı giderilmiş durumda — bunu da teslim etmek lazım.
Foundry Entegrasyonu ve Geleceğe Bakış
Microsoft Foundry ile entegrasyon konusu ayrıca ilginç. Microsoft Foundry Mart 2026: Sahadan İlk İzlenimler yazımda Foundry’nın potansiyelinden bahsetmiştim. Peki bunu neden söylüyorum? MCP Server 2.0’ın Foundry ile managed identity üzerinden doğrudan çalışabilmesi, bu iki parçayı birleştiren güzel bir köprü olmuş — tasarım kararı doğru verilmiş.
Bak şimdi, Geleceğe baktığımda MCP’nın Azure ekosistemindeki rolünün giderek büyüyeceğini düşünüyorum. Burada, şu an 57 servis destekleniyor ama Azure’da 200’den fazla servis var. Kalan servislerin de eklenmesi zaman meselesi. Ama — az önce her şey güllük gülistanlık dedim gibi bir izlenim bıraktım, düzelteyim bunu — bu genişleme sırasında kalitenin düşmemesi lazım. 276 tane yarım yamalak araç yerine 150 tane sağlam araç tercih ederim, açıkçası.
E tabiî bir de güvenlik tarafı var. Copilot Güvenlik Taramasında: Riski Okutan Yeni Hamle yazısında bahsettiğim güvenlik tarama yaklaşımlarının MCP araçlarına da uygulanması gerekecek eninde sonunda. Bir ajanın Azure’da ne yapabileceğini sınırlamak, sadece RBAC ile değil, araç seviyesinde de kontrol edilmeli (ilk duyduğumda inanamadım). Bu kısım henüz tam oturmamış bence — önümüzdeki dönemde göreceğiz nasıl gelişecek.
Sıkça Sorulan Sorular
Azure MCP Server 2.0’ı kullanmak için ücret ödenmesi gerekiyor mu?
Şunu fark ettim: Hayır. Daha açık söyleyeyim, azure MCP Server tamamen açık kaynak ve ücretsiz. Ama tabiî altında çalışan Azure kaynakları (VM, App Service vb.) için normal Azure faturalandırması geçerli. Sunucunun kendisi bedava, barındırdığınız altyapı değil.
Self-hosted remote server ile SaaS arasındaki fark nedir?
Bunu yaşayan biri olarak söyleyeyim, Self-hosted demek sunucuyu kendi altyapınızda sız çalıştırıyorsunuz — kontrol tamamen sizde. Microsoft’un hosted bir MCP SaaS servisi şu an yok. Bu, özellikle veri egemenliği ve ağ izolasyonu gerektiren kurumsal ortamlar için tercih edilen model.
Hangi AI ajanları Azure MCP Server ile uyumlu?
İnanın, MCP (Model Context Protocol) spesifikasyonunu destekleyen herhangi bir ajan veya araç uyumlu. GitHub Copilot, VS Code’daki ajan uzantıları ve MCP uyumlu üçüncü parti araçlar doğrudan bağlanabiliyor. Spesifik bir LLM’e bağımlılık yok.
Enterprise ortamda kaç kullanıcı aynı anda bağlanabilir?
Bu tamamen sunucunuzu barındırdığınız altyapının kapasitesine bağlı (buna dikkat edin). MCP Server kendisi hafif bir uygulama ama 200+ eşzamanlı kullanıcı için yük dengeleme. Horizontal scaling düşünmeniz gerekir. Microsoft’un resmî benchmark’ı henüz yayınlanmadı — bu eksik bir nokta.
Mevcut Azure CLI veya Terraform iş akışlarımı değiştirmem gerekir mi?
Hayır, MCP Server mevcut araçlarınızın yerini almıyor, onları tamamlıyor. Terraform ile IaC yapmaya devam edebilir, Azure CLI kullanmaya devam edebilirsiniz. MCP daha çok AI ajanlarının — kendi adıma konuşayım — Azure’la etkileşim kurması için bir katman. İkisi birlikte gayet güzel çalışıyor.
Kaynaklar ve İleri Okuma
Azure MCP Server 2.0 Stable Release Duyurusu — Azure SDK Blog
Azure MCP Server GitHub Repository
Azure MCP Server Resmî Dokümantasyonu — Microsoft Learn
Bu yazı yapay zeka (büyük dil modelleri) ile hazırlanmış, insan editör tarafından incelenmiştir. İçerik üretim sürecimiz.
Ayşe T.
Self-hosted tarafı gerçekten kritik, kurumsal ortamlarda veriyi dışarı çıkarmadan bu tür otomasyon çözümleri kurmak çok zordu. Acaba Azure dışı kaynaklarla entegrasyon konusunda bir esneklik var mı henüz? Bu arada şu yazınız da aklımda kaldı: GitHub’da “Low Quality” Etiketi: Moderasyonda Küçük Ama Yerinde Bir Hamle — https://www.askinkilic.com.tr/githubda-low-quality-etiketi-moderasyonda-kucuk-ama-yerinde/
Murat Ö.
Self-hosted remote server desteği gerçekten kurumsal tarafta büyük bir eksikliği gideriyor, özellikle veri egemenliği konusunda hassas olan şirketler için iyi haber. Kendi altyapında çalıştırabilmek başka bir şey. Bu arada ajan tarafıyla ilgili şu yazınız da güzeldi: Copilot Cloud Agent Metriği: Kullanımı Ölçmek Kolaylaştı — https://www.askinkilic.com.tr/copilot-cloud-agent-metrigi-kullanimi-olcmek-kolaylasti/
Ceren M.
Self-hosted kısmı gerçekten kritik, özellikle kurumsal ortamlarda veriyi dışarı çıkarmak istemeyenler için iyi bir seçenek olmuş. Peki kimlik doğrulama tarafında Entra ID dışında bir seçenek sunuyor mu acaba?
Ahmet Y.
Self-hosted kısmı gerçekten kritik, kurumsal ortamlarda veri güvenliği her şeyden önce geliyor. Kendi altyapında çalıştırabilmek büyük fark yaratıyor. Bu arada şu yazınız da güzeldi: Copilot’ta Yeni Limitler: Ne Değişti, Ne Beklemeli? — https://www.askinkilic.com.tr/copilotta-yeni-limitler-ne-degisti-ne-beklemeli/
Yorumlar kapalı.








4 comments