Azure App Service’te Post-Quantum TLS Anahtar Değişimi

Azure App Service ve Azure Functions, TLS 1.3 için hibrit anahtar değişimi olarak X25519MLKEM768’i kademeli devreye alıyor. Uygulamanıza kod veya ayar değişikliği gerektirmeden istemci trafiğinin TLS el sıkışması daha dayanıklı hale geliyor.

Azure App Service ve Azure Functions, TLS 1.3 için hibrit anahtar değişim grubu X25519MLKEM768 desteğini aşamalı olarak devreye alıyor. Değişiklik uygulamalarınızı post-quantum (kuantum sonrası) döneme hazırlıyor ama sizden ne kod değişikliği ne de platform yapılandırması istiyor. Uygulamaya hiç dokunmadan, gelen istemci trafiğinin TLS el sıkışması daha dayanıklı bir anahtar değişimiyle kurulabilir hale geliyor.

Post-quantum anahtar değişimi neden gündemde?

Bugün yaygın kullanılan açık anahtarlı algoritmalar, kriptografik olarak anlamlı bir kuantum bilgisayar ortaya çıkarsa zafiyete açık hale gelebilir. Böyle sistemler henüz yok, ama risk şimdiden işliyor. Şifreli olarak yakalanan trafik saklanabilir, yıllar sonra çözülmeye çalışılabilir. Literatürde bu senaryo harvest-now, decrypt-later (şimdi topla, sonra çöz) tehdidi olarak anılıyor.

Post-quantum kriptografi, hem klasik hem de kuantum bilgisayarlardan gelen saldırılara direnecek şekilde tasarlanmış algoritmaları kullanır. Bu algoritmaların TLS anahtar değişimine girmesi, gelen istemci trafiğinin uzun vadeli gizliliğini korumak açısından önemli bir adım ve Microsoft’un daha geniş kuantum güvenli güvenlik stratejisinin parçası.

Hibrit anahtar değişimi nasıl çalışıyor?

X25519MLKEM768, iki farklı anahtar kurulum mekanizmasını birleştirir:

  • X25519: Yaygın şekilde kullanılan klasik eliptik eğri algoritması.
  • ML-KEM-768: NIST tarafından standartlaştırılmış post-quantum anahtar kapsülleme mekanizması (KEM).

Hibrit grubun avantajı, geçiş döneminde katmanlı savunma sağlaması. TLS bağlantısı anahtar materyalini klasik ve post-quantum mekanizmaların ikisinden birden türetiyor. Yeni algoritmaya dair ileride bir sorun ortaya çıkarsa, bu tek başına bağlantının güvenliğini ortadan kaldırmıyor.

Burada sık karışan bir ayrım var. X25519MLKEM768 bir TLS supported group, yani anahtar değişimi için desteklenen grup; bir cipher suite değil. Bu yüzden dağıtım, App Service’in minimum TLS cipher suite yapılandırmasına dokunmuyor. Microsoft bu grubu ve diğer post-quantum hibrit grupları Windows TLS supported-groups belgelerinde listeliyor.

Uygulamanız açısından ne değişiyor?

İstemci ve App Service ön uç (front end) tarafının ikisi de TLS 1.3 ile X25519MLKEM768 desteklediğinde, hibrit anahtar değişimi TLS el sıkışması sırasında otomatik olarak müzakere edilebiliyor.

Hibrit grubu desteklemeyen istemciler mevcut klasik anahtar değişimiyle bağlanmaya devam ediyor. Bu geri dönüş (fallback) davranışı sayesinde, post-quantum desteği yaygınlaşırken tarayıcılar, uygulama çatıları, SDK’lar, proxy’ler ve diğer istemcilerle uyumluluk korunuyor.

Kapsam: hangi bağlantılar koruma altında?

İlk aşama, public Azure’daki App Service altyapısı üzerinde barındırılan Azure App Service Web Apps ve Azure Functions uygulamalarının gelen (inbound) TLS bağlantıları için geçerli. Bu altyapıyı kullanan tüm App Service ve Azure Functions barındırma planlarını, hem Windows hem Linux uygulamalarını kapsıyor.

Azure Container Apps üzerinde çalışan Azure Functions uygulamaları dağıtıma dahil değil, çünkü bunlar App Service ön uç altyapısı yerine Azure Container Apps ingress katmanını kullanıyor.

Uçtan uca TLS ile ilişkisi

App Service, istemci bağlantısını ön uçta sonlandırıyor. Uçtan uca TLS şifreleme etkinleştirildiğinde ön uç ile uygulamayı çalıştıran worker arasında ayrı bir TLS bağlantısı kuruluyor. Her bağlantı TLS’i bağımsız olarak müzakere ettiği için, istemci bağlantısında X25519MLKEM768 kullanılması, ön uç ile worker arasındaki bağlantının da aynı hibrit anahtar değişimini kullandığı anlamına gelmiyor.

Uçtan uca TLS şifreleme kullanılabilir olmayı ve ön uç ile worker arasındaki trafiği korumayı sürdürüyor; bu iç bağlantı için post-quantum anahtar değişimi ise ilk dağıtımın kapsamı dışında.

Yapmanız gereken bir şey var mı?

Bu, platform tarafından yönetilen bir güncelleme. Aşağıdakilerin hiçbirine ihtiyacınız yok:

  • Uygulamanızı değiştirmek veya yeniden dağıtmak
  • App Service’e yeni bir application setting eklemek
  • Minimum TLS sürümünü veya cipher suite yapılandırmasını değiştirmek
  • Post-quantum bir sertifika edinmek

Hibrit post-quantum anahtar değişimi sertifika gereksinimlerine ve binding’lere dokunmuyor. İstemci platformları, hem kendileri destekliyorsa hem de bağlantıyı karşılayan App Service ön ucunda mevcutsa hibrit grubu otomatik kullanıyor.

İlk sürüm, platform tarafından yönetilen ve fırsatçı (opportunistic) müzakereye dayanıyor. Hibrit grubu etkinleştirmek veya zorunlu kılmak için müşteri tarafında bir ayar yok; minimum TLS ve cipher suite ayarları da bu davranışı kontrol etmiyor. Minimum TLS sürümünü 1.3’e çekmek post-quantum anahtar değişimini zorunlu hale getirmiyor, yalnızca klasik anahtar değişimi destekleyen TLS 1.3 istemcileri bağlanmaya devam edebiliyor.

Performans ve uyumluluk

Hibrit post-quantum anahtar değişimi, yeni bir TLS bağlantısı kurarken daha fazla veri taşıyor ve ek kriptografik iş gerektiriyor. Microsoft’un testlerinde TLS el sıkışma süresinde beklenen artış gözlendi. Kurulu TLS bağlantılarını yeniden kullanan uygulama ve istemciler ise her HTTP isteği için anahtar değişimini tekrarlamıyor; pratik etki de bu yüzden bağlantı yeniden kullanım davranışınıza bağlı olacak.

Microsoft müzakere oranlarını, fallback davranışını, gecikmeyi, bağlantı hatalarını ve dağıtım kapsamını izleyecek, doğrulama kriterleri karşılandıkça dağıtımı genişletecek.

Dağıtım takvimi ve beklentiler

Yetenek, public Azure’daki Azure App Service Web Apps ve Azure Functions uygulamalarına bu yıl içinde kademeli olarak açılacak. Dağıtım sürerken kullanılabilirlik bölgeye ve bağlantıyı karşılayan ön uca göre değişebilir. Uyumlu bir istemci X25519MLKEM768‘i hemen müzakere etmiyorsa yapmanız gereken bir işlem yok; klasik TLS anahtar değişimi dağıtım boyunca kullanılabilir kalacak.

Kendi uygulamanızda nasıl doğrularsınız?

Kaynak duyuruda, küçük bir.NET probe çalıştıran Linux Web App üzerinde örnek bir doğrulama gösteriliyor. Önce HTTPS isteğiyle uygulama ve işletim sistemi tanımlanıyor, ardından yalnızca X25519MLKEM768 öneren bir OpenSSL istemcisiyle hibrit anahtar değişimi doğrulanıyor.

Kendi uygulamanızı PowerShell üzerinden test etmek için PATH üzerinde X25519MLKEM768 destekleyen bir OpenSSL istemcisi ve güvenilen bir sertifika zinciri gerekiyor. <your-app-hostname> yerine uygulamanızın ana bilgisayar adını yazın, https:// öneki ve yol bilgisi olmadan:

$appHost = '<your-app-hostname>'
'' | openssl s_client -connect "${appHost}:443" -servername $appHost `
-tls1_3 -groups X25519MLKEM768 -brief -no_ign_eof `
-verify_hostname $appHost -verify_return_error

Başarılı bir el sıkışmada çıktıda şunları görürsünüz:

  • Protocol version: TLSv1.3
  • Verification: OK
  • Negotiated TLS1.3 group: X25519MLKEM768

Testin tasarımı bilinçli, istemci yalnızca hibrit grubu öneriyor. İstemci ya da bağlantıyı karşılayan ön uç bu grubu desteklemiyorsa test başarısız oluyor. Normal istemci müzakeresinden farklı olarak burada klasik anahtar değişimine geri dönüş yok; yani başarısız bir sonuç uygulamanızın erişilebilir olmadığını değil, hibrit grubun o yol üzerinde henüz kullanılamadığını gösteriyor.

Kaynaklar ve İleri Okuma

Bu yazı yapay zeka (büyük dil modelleri) ile hazırlanmış, insan editör tarafından incelenmiştir. İçerik üretim sürecimiz.
Aşkın KILIÇ

20+ yıl deneyimli Azure Solutions Architect. Microsoft sertifikalı bulut mimari ve DevOps danışmanı. Azure, yapay zekâ ve bulut teknolojileri üzerine Türkçe teknik içerikler üretiyor.

AZ-305AZ-104AZ-500AZ-400DP-203AI-102

Bu içerik işinize yaradı mı?

Benzer içerikleri kaçırmamak için YouTube ve GitHub hesaplarımı takip edin.

Haftalık Bülten

Her pazar özenle seçilmiş teknoloji yazıları doğrudan e-postanıza gelsin.

Kurumsal DevOps ve bulut dönüşümü danışmanlığı: Danışmanlık Hizmetleri

2 Yorum

  1. Kod değişikliği gerektirmeden kuantum sonrası güvenliğe geçiş yapılması çok mantıklı olmuş, altyapı tarafında bunu Microsoft’un halletmesi büyük rahatlık. Merak ettiğim, hibrit anahtar değişiminin handshake süresine gözle görülür bir etkisi oluyor mu? Bu arada şu yazınız da ilgimi çekmişti: Azure Cobalt

  2. Kuantum tehdidi daha gelmeden altyapının hazırlanması güzel bir adım açıkçası. Kod değişikliği gerektirmemesi de büyük artı, bizim App Service’teki projelerde otomatik devreye girecek demek ki. Peki handshake süresinde gözle görülür bir performans farkı oluyor mu, onu merak ettim.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

✉

Haftalık Bülten

Azure, DevOps ve Yapay Zeka dünyasındaki en güncel içerikleri her hafta doğrudan e-postanıza alın.

Spam yok. İstediğiniz zaman iptal edebilirsiniz.
📱
Uygulamayı Yükle Ana ekrana ekle, çevrimdışı oku
Kategoriler
Ara
Paylaş
WhatsApp
İçindekiler
← Always Encrypted ile Okunamaya...
Azure Content Understanding Ag... →
📩

Gitmeden önce!

Her pazar özenle seçilmiş teknoloji yazıları ve AI haberleri doğrudan e-postanıza gelsin. Ücretsiz, spam yok.

🔒 Bilgileriniz güvende. İstediğiniz zaman ayrılabilirsiniz.

📬 Haftalık bülten: Teknoloji + AI haberleri
Beni Takip Et Yeni Azure / AI / DevOps yazılarını GitHub ve RSS üzerinden takip edin.